Güncellemeler devam edecektir...
20 Ekim 2009 Salı
Yozgat Resimleri
Yozgat'ın çeşitli yerlerinden Ekim 2009 ayı içerisinde çektiğim en yeni resimleri...
Güncellemeler devam edecektir...
Güncellemeler devam edecektir...
YAŞADIK RAMAZAN'I , KAVUŞTUK BAYRAMA
19 EYLÜL 2009 Tarihinde Yozgat gazetesinde Ramazan bayramı sayısında yayınladığım köş yazım
YAŞADIK RAMAZAN'I , KAVUŞTUK BAYRAMA
Bir Ramazan daha bitti. Yozgat gündemi her Ramazan da olduğu gibi yine aynıydı. Bu yazıyı gelecek sene yayınlasam değişen bir şey olmaz galiba. Bürokrasi açısından herşey listeye yazılmıştı zaten. Herkes listesinde yer alan kurumları iftar yemekleri ile ağırladı. Ayrıca Hayri İnal konağında Yozgat’ın mühim meseleri konuşuldu. Biraz da olsa eski Ramazanlar yaşatılmaya çalışıldı. Kimsesizler yurdu ve Huzur evi sakinleri daha bir sık hatırlandı. İhtiyaç sahiplerine yapılan yardımların geçen sene olduğu gibi objektifler önünde yapılması yadırgandı yine.
Ramazan’la birlikte Yozgat’ın kanayan yarası olan araç yoğunluğu bir kez daha ortaya çıktı. Özellikle iftar saatine yakın zamanlarda yaşanan trafik karmaşası ilimizde yaşanan ölümlü, yaralanmalı ve maddi hasarlı kazaların küçük bir resmiydi adeta. Hep yüreğimiz burkuldu gelen her trafik kazası haberinde.
Ülke gündemi meşhur ‘açılım’ ile meşgulken, İstanbul’da yaşanan sel felaketi hepimizi üzdü. Yaşanan can kayıplarının hüznünün ötesinde yağmalama olaylarını TV’den izlerken bir çoğumuz insanlığından utandı. İstanbuldaki sel felaketinin Yozgat boyutu ise daha da düşündürücüydü. Felakette Vodafon’un ana santrallerinden biri zarar görmüş ve neticesinde kullanıcıların görüşmeleri ücretlendirilememişti. Lise Caddesinde önümde yürüyen gençlerin ; “Vodafon ile nereyi ararsan ara kontör gitmiyor. Sabaha kadar her yeri arayıp konuşalım” diye aralarındaki sohbetleri ne yazık ki yağmanın bir başka yönüydü. Eğitim sadece okulda verilmiyor, en büyük eğitim ailede başlıyor.
Manevi duyguların en üst düzeye çıktığı bu ayda Çapanoğlu Büyük Camii’nin tadilat nedeniyle ibadete kapalı olması ne büyük bir kayıp. Geçen sene de Ahmet Efendi Camiinde çekiç sesleri yankılanmıştı...
Apartmanların arasında boğulan çoğu yerlerde Ramazan davulunun sesine hasret kaldık. Hatırlıyorum da kış mevsimine denk gelen Ramazanlarda; bir yanda fırtına ile birlikte yavaş yavaş yaklaşan davul sesini bekler diğer yanda sobanın sıcağına mistik hikayeler dinlerdik. Şefaatli’de yağ tenekesini davul niyetine kullanan davulcunun köşe başlarında durarak “kalkın vatandaşlaaar” diye bağırarak bizleri sahura kaldırması hala kulaklarımda. Umarım hepimiz Ramazan ayını gerektiği gibi yaşamış ve faydalanmışızdır.
KAVUŞTUK BAYRAMA
‘Bayram’ denilince daha çok hayalime eski, kış günlerinde yaşadığım bayramlar ve Bayram namazlarında Cami imamının vaazında Ramazan ayının bir muhasebe ayı olduğunu söyleyerek ‘Geçen bayramda yanımızda olup da bu bayramı göremeyenlere Allah Rahmet etsin’ sözleri gelir...
Hep akrabalara gittiğimiz güzel günler. İnsanların güler yüzlü olduğu, kırgınlıkların giderildiği günler gelir aklıma... Günümüzde bayramlar bir çok kişi tarafından “yoğun iş temposundan sonra gelen tatil’ olarak nitelendirilmeye başladı. Bir kuru sms ile yapılan bayramlaşmalar devrindeyiz artık...
* * *
Evet, gelecek sene de Ramazan Ayı’nı ve Bayramı hep bir koşuşturma içerisinde yaşayacağız. Muhtemelen kıyıda köşede kalmış ihtiyaç sahibi insanlara yardım elini uzatmayacağız, Listede yazılı kişilere iftar verip, kendimizi mutlu hissedeceğiz. Ekonomik şartlar bir çok şeyimizi yönlendirmeye devam edecek.
Her şey bizim elimizde.. Bir daha ki Ramazan ve Bayram’ı layıkıyla yaşamak dileğiyle Ramazan Bayramınızı tebrik ederim.
YAŞADIK RAMAZAN'I , KAVUŞTUK BAYRAMA
Bir Ramazan daha bitti. Yozgat gündemi her Ramazan da olduğu gibi yine aynıydı. Bu yazıyı gelecek sene yayınlasam değişen bir şey olmaz galiba. Bürokrasi açısından herşey listeye yazılmıştı zaten. Herkes listesinde yer alan kurumları iftar yemekleri ile ağırladı. Ayrıca Hayri İnal konağında Yozgat’ın mühim meseleri konuşuldu. Biraz da olsa eski Ramazanlar yaşatılmaya çalışıldı. Kimsesizler yurdu ve Huzur evi sakinleri daha bir sık hatırlandı. İhtiyaç sahiplerine yapılan yardımların geçen sene olduğu gibi objektifler önünde yapılması yadırgandı yine.
Ramazan’la birlikte Yozgat’ın kanayan yarası olan araç yoğunluğu bir kez daha ortaya çıktı. Özellikle iftar saatine yakın zamanlarda yaşanan trafik karmaşası ilimizde yaşanan ölümlü, yaralanmalı ve maddi hasarlı kazaların küçük bir resmiydi adeta. Hep yüreğimiz burkuldu gelen her trafik kazası haberinde.
Ülke gündemi meşhur ‘açılım’ ile meşgulken, İstanbul’da yaşanan sel felaketi hepimizi üzdü. Yaşanan can kayıplarının hüznünün ötesinde yağmalama olaylarını TV’den izlerken bir çoğumuz insanlığından utandı. İstanbuldaki sel felaketinin Yozgat boyutu ise daha da düşündürücüydü. Felakette Vodafon’un ana santrallerinden biri zarar görmüş ve neticesinde kullanıcıların görüşmeleri ücretlendirilememişti. Lise Caddesinde önümde yürüyen gençlerin ; “Vodafon ile nereyi ararsan ara kontör gitmiyor. Sabaha kadar her yeri arayıp konuşalım” diye aralarındaki sohbetleri ne yazık ki yağmanın bir başka yönüydü. Eğitim sadece okulda verilmiyor, en büyük eğitim ailede başlıyor.
Manevi duyguların en üst düzeye çıktığı bu ayda Çapanoğlu Büyük Camii’nin tadilat nedeniyle ibadete kapalı olması ne büyük bir kayıp. Geçen sene de Ahmet Efendi Camiinde çekiç sesleri yankılanmıştı...
Apartmanların arasında boğulan çoğu yerlerde Ramazan davulunun sesine hasret kaldık. Hatırlıyorum da kış mevsimine denk gelen Ramazanlarda; bir yanda fırtına ile birlikte yavaş yavaş yaklaşan davul sesini bekler diğer yanda sobanın sıcağına mistik hikayeler dinlerdik. Şefaatli’de yağ tenekesini davul niyetine kullanan davulcunun köşe başlarında durarak “kalkın vatandaşlaaar” diye bağırarak bizleri sahura kaldırması hala kulaklarımda. Umarım hepimiz Ramazan ayını gerektiği gibi yaşamış ve faydalanmışızdır.
KAVUŞTUK BAYRAMA
‘Bayram’ denilince daha çok hayalime eski, kış günlerinde yaşadığım bayramlar ve Bayram namazlarında Cami imamının vaazında Ramazan ayının bir muhasebe ayı olduğunu söyleyerek ‘Geçen bayramda yanımızda olup da bu bayramı göremeyenlere Allah Rahmet etsin’ sözleri gelir...
Hep akrabalara gittiğimiz güzel günler. İnsanların güler yüzlü olduğu, kırgınlıkların giderildiği günler gelir aklıma... Günümüzde bayramlar bir çok kişi tarafından “yoğun iş temposundan sonra gelen tatil’ olarak nitelendirilmeye başladı. Bir kuru sms ile yapılan bayramlaşmalar devrindeyiz artık...
* * *
Evet, gelecek sene de Ramazan Ayı’nı ve Bayramı hep bir koşuşturma içerisinde yaşayacağız. Muhtemelen kıyıda köşede kalmış ihtiyaç sahibi insanlara yardım elini uzatmayacağız, Listede yazılı kişilere iftar verip, kendimizi mutlu hissedeceğiz. Ekonomik şartlar bir çok şeyimizi yönlendirmeye devam edecek.
Her şey bizim elimizde.. Bir daha ki Ramazan ve Bayram’ı layıkıyla yaşamak dileğiyle Ramazan Bayramınızı tebrik ederim.
Olmazsa olmaz
01 Mart 2008 yılında Yozgat gazetesinde, gazetemizin 35 yılı vesilesi ile yazdığım yazı..
OLMAZSA OLMAZ
İlkokula başladığım dönemlerde rahmetli büyükbabamın anlattığı bir hikaye vardı. Şefaatli’ye “İskele” denilen zamanlardan da önceleri büyükbabamın yaşadığı köyün civarında haksızlıklarıyla ün salmış bir ağa varmış.
Her istediği hemen olsun ister, kafasına eseni yaparmış. Köyden biri çıkıp ta “Dur ağa! Yeter bizi ezdiğin” demezmiş. Sonraları köyden askere giden “Hüseyin çavuş” lakaplı bir genç dönüşünde bakmış ki köylünün hali harap, hemen kendince ağa ile mücadeleye başlamış. Ağanın haksızlıklarını bir bir yüzüne söyleyip, sesi çıkmayan köylünün sesi olmaya çalışırmış. Köylü derdini sıkıntısını Hüseyin Cavuş’a anlatıp ağanın haksızlıklarından bu şekilde kurtulmaya çalışırmış. Ama yine de ağanın karşısında el bağlamaktan başka bir şey yapmazlarmış.
Hüseyin çavuş, köylünün bu tutumunu da eleştirir; “Haksızlık karşısında dürüstlüğü savunmak sadece bana düşmez. Sizler de gerçekleri bile bile karaya ak demeyin” der ve zamanında ağanın yanında olup ta sonraları dışlanan kişileri de yanına alarak mücadelesine devam edermiş. Ama nereye kadar ? Bakmış ki köylü derdini Hüseyin Çavuş’a söylüyor, ağanın karşısına geçince de “karaya ak” diyor çekmiş gitmiş köyünden İskele’ye yerleşmiş.
Köylü zamanla anlamış ki Hüseyin Çavuş gerekliymiş köylerine. Ağanın karşısına geçipte kimsenin söyleyemediğini söyleyen bu adam olmazsa olmazıymış köyün.
Bu hikayeyi anlatan büyükbabam sonunda her zaman şöyle derdi: “Aç kalacağını bilsen de haksızlık karşısında sessiz kalma”
Yozgat Gazetesiyle resmen tanışmam 2,5 yıl öncedir. Zamanla gazetenin ilkelerini, yayın çizgisini tanıdıkça hep bu hikaye gelir aklıma. 35 yılın arşivine göz attığımda, istisnasız her biri birbirinden önemli, gündem yaratan haberlerle dolu. İlk yayından bu tarihe bizim Hüseyin Çavuş misali hep haksızlıkları görmüş ve bunları manşetlerine taşıyarak sessiz çoğunluğun sesi olmuş adeta.
Gazetenin her yanı en ince detayına kadar incelikle ve özenle hazırlanıyor. Her yönüyle dolu dolu. Bunun karşılığında da kazanılan 1 değil 2 değil tam 16 ödül.
Osman bey Gazetenin hurufat dizgi ile basıldığı zamanlarda ki emeği, yorgunluğu anlatır… Ve der ki: “Gazete baskıdan çıkıpta elime alınca o mutluluk tüm yorgunluğumu alıyor.” Bunu başlangıçta anlamasam da zamanla onun mutluluğunu ben de yaşar hale geldim.
Geriye doğru hiç adım atılmamış hep yenilikçi ve sürekli çıtayı yükselterek yayın hayatına devam eden bir gazete. Dile kolay, 35 yıllık bir tecrübe.
Hurufat baskıdan ofset baskıya, şimdilerde ise Osman Hakan Bey’in Aynı yayın çizgisini koruyarak internet yayınladığı www.yozgatgazetesi.com isimli günlük 3000-5000 ziyaretcisi olan web sitesinin haberleri ve birbirinden değerli yazarlarının yazıları gündem belirliyor. Yani doğruları Japonya’daki Yozgatlı da okuyor, Almanya’daki de, Hakkari’de ki de.
Bu gazete Yozgat’a lazım, 100 bin göç veren, bir çok değerin yavaş yavaş Yozgat’tan ayrıldığı bu kentin olmazsa olmazıdır Yozgat Gazetesi…
Nice onurlu yıllara… Yolun açık olsun Yozgat Gazetesi…
OLMAZSA OLMAZ
İlkokula başladığım dönemlerde rahmetli büyükbabamın anlattığı bir hikaye vardı. Şefaatli’ye “İskele” denilen zamanlardan da önceleri büyükbabamın yaşadığı köyün civarında haksızlıklarıyla ün salmış bir ağa varmış.
Her istediği hemen olsun ister, kafasına eseni yaparmış. Köyden biri çıkıp ta “Dur ağa! Yeter bizi ezdiğin” demezmiş. Sonraları köyden askere giden “Hüseyin çavuş” lakaplı bir genç dönüşünde bakmış ki köylünün hali harap, hemen kendince ağa ile mücadeleye başlamış. Ağanın haksızlıklarını bir bir yüzüne söyleyip, sesi çıkmayan köylünün sesi olmaya çalışırmış. Köylü derdini sıkıntısını Hüseyin Cavuş’a anlatıp ağanın haksızlıklarından bu şekilde kurtulmaya çalışırmış. Ama yine de ağanın karşısında el bağlamaktan başka bir şey yapmazlarmış.
Hüseyin çavuş, köylünün bu tutumunu da eleştirir; “Haksızlık karşısında dürüstlüğü savunmak sadece bana düşmez. Sizler de gerçekleri bile bile karaya ak demeyin” der ve zamanında ağanın yanında olup ta sonraları dışlanan kişileri de yanına alarak mücadelesine devam edermiş. Ama nereye kadar ? Bakmış ki köylü derdini Hüseyin Çavuş’a söylüyor, ağanın karşısına geçince de “karaya ak” diyor çekmiş gitmiş köyünden İskele’ye yerleşmiş.
Köylü zamanla anlamış ki Hüseyin Çavuş gerekliymiş köylerine. Ağanın karşısına geçipte kimsenin söyleyemediğini söyleyen bu adam olmazsa olmazıymış köyün.
Bu hikayeyi anlatan büyükbabam sonunda her zaman şöyle derdi: “Aç kalacağını bilsen de haksızlık karşısında sessiz kalma”
Yozgat Gazetesiyle resmen tanışmam 2,5 yıl öncedir. Zamanla gazetenin ilkelerini, yayın çizgisini tanıdıkça hep bu hikaye gelir aklıma. 35 yılın arşivine göz attığımda, istisnasız her biri birbirinden önemli, gündem yaratan haberlerle dolu. İlk yayından bu tarihe bizim Hüseyin Çavuş misali hep haksızlıkları görmüş ve bunları manşetlerine taşıyarak sessiz çoğunluğun sesi olmuş adeta.
Gazetenin her yanı en ince detayına kadar incelikle ve özenle hazırlanıyor. Her yönüyle dolu dolu. Bunun karşılığında da kazanılan 1 değil 2 değil tam 16 ödül.
Osman bey Gazetenin hurufat dizgi ile basıldığı zamanlarda ki emeği, yorgunluğu anlatır… Ve der ki: “Gazete baskıdan çıkıpta elime alınca o mutluluk tüm yorgunluğumu alıyor.” Bunu başlangıçta anlamasam da zamanla onun mutluluğunu ben de yaşar hale geldim.
Geriye doğru hiç adım atılmamış hep yenilikçi ve sürekli çıtayı yükselterek yayın hayatına devam eden bir gazete. Dile kolay, 35 yıllık bir tecrübe.
Hurufat baskıdan ofset baskıya, şimdilerde ise Osman Hakan Bey’in Aynı yayın çizgisini koruyarak internet yayınladığı www.yozgatgazetesi.com isimli günlük 3000-5000 ziyaretcisi olan web sitesinin haberleri ve birbirinden değerli yazarlarının yazıları gündem belirliyor. Yani doğruları Japonya’daki Yozgatlı da okuyor, Almanya’daki de, Hakkari’de ki de.
Bu gazete Yozgat’a lazım, 100 bin göç veren, bir çok değerin yavaş yavaş Yozgat’tan ayrıldığı bu kentin olmazsa olmazıdır Yozgat Gazetesi…
Nice onurlu yıllara… Yolun açık olsun Yozgat Gazetesi…
16 Ekim 2009 Cuma
Yozgat Resimleri
Yozgat'ın çeşitli yerlerinden Ekim 2009 ayı içerisinde çektiğim en yeni resimleri...
Güncellemeler devam edecektir...
http://www.yozgatgazetesi.com/yozgat.htm
Güncellemeler devam edecektir...
http://www.yozgatgazetesi.com/yozgat.htm
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)